دو روز پرکار

سلام.بعد از دو هفته در سفر آقای رحیمی معاون اول رئیس جمهوربه پکن برای شرکت در اجلاس هشتم نخست وزیران کشورهای عضو سازمان شانگهای  شماری از دوستان را دیدم و از دل تنگی ام کاسته شد.دو روز پرکار با برنامه های فشرده ای داشتیم که در مجموع خوب انجام شد.البته تجربه قبلی در باره نظم وانضباط کاری چینی ها بویژه در برگزاری نشست های بین المللی را تجربه کرده بودم وحقیقتا در این زمینه از توان فوق العاده ای برخوردارند البته در مالزی هم چنین بود ولی نکته مهم این است که مالزیایی ها خودشان توان اجرا ندارند  بلکه غالبا غربی ها متولی برگزاری نشست های بزرگ بین المللی در مالزی می شوند ویا دست کم چینی های مالزی مسئول آن هستند.اجلاس نخست وزیران شانگهای در محل کنگره خلق برگزار شد که قبلا هم به این مکان رفته بودم اما باز هم نکته قابل تامل این است که این  بنای عظیم  که به بیش از نیم قرن پیش ساخته شده  انگار برای همین جمعیت یک میلیارد وسیصد میلیون نفری و همین امروز وحتی صد سال آینده طراحی ساخته شده است .طراحی بسیار زیبا و تلفیق تزیینات سنتی با تجهیزات مدرن نشان دهنده یک تمدن ریشه دار و در عین حال پویا است که از این جهت باید نکته ها آموخت.امروز و با گذشت شصت سال از استقلال کشور چین ،دیگر این سوال مطرح نیست که این جمعیت یک میلیارد وسیصد میلیونی چگونه اداره می شوند بلکه این پرسش حیرت آور مطرح است که چگونه توانسته اند این رشد سریع همه جانبه را بدست آورند هرچند در کنار زرق و برق ها وکاخ ها کوخ ها و نا هنجاری ها کاملا خود نمایی می کند که البته پدیده طبیعی وزائیده نوگرایی است .دیروز دربرنامه بازدید معاون اول رئیس جمهور به مسجد نیوجیه رفتیم.این مسجد با قدمت یک هزار سال از جمله مهمترین بناهای اسلامی چین والبته مرهون حضور وسفرعالمان ایرانی به این منطقه است .مسلمانان چین از برخی واژه های فارسی هنوز استفاده می کنند مثل نماز پیشین و پسین و دست نماز و امثال آن. وجود مقبره دو مروج ایرانی اسلام در چین به نام های شیخ قزوینی و شیخ احمد بخارایی نماد حضور فرهنگی ومعنوی مردم ایران در این سرزمین دور است هرچند که جمعیت بیش از بیست میلیون نفری مسلمانان به اندازه قطره رها در اقیانوس  تلقی می شود اما مهم این است که  امروز وآینده نه تنها از تعدادشان کم نمی شود بلکه رو به فزونی وحضور وآثارشان ماندگار است.جای شما خالی که نماز جماعت ظهر وعصر را هم در مسجد نیوجیه اقامه کردیم .عالمان مسلمان چینی از سفر مقامات ایرانی به پکن به نیکی یاد می کنند ازجمله هنوز عکس آقای خاتمی رئیس جمهور پیشین را هنگام حضوردر مسجد نیوجیه در تابلو مرکز اسناد خود نصب کرده اند. خلاصه  دیشب وقتی که خبرنگاران همراه معاون اول و دوستان قدیمی من در نهاد ریاست جمهوری در فرودگاه پکن خداحافظی می کردند دلم گرفت و گرد غربت دوباره بردلم نشست.. "اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا.. .".

ضمنا فعلا از زبان چینی همین قدر می دانم که در هرجمله صد تا "چ" و شصت تا هم "ج" وجود دارد.ببخشید که همچنان امکانات کم است و از جنبه های تصویری وبلاگ فقیرم .خداحافظ هم می شود"چای چیئه"ولی باید به دهان شکل خاصی بدهی وبا چشم وابرو بفهمانی که "بدرود"!!

/ 15 نظر / 3 بازدید
نمایش نظرات قبلی
نرگسی

سلام جناب روحانی نژاد عزیز و عالیقدر خوبید ان شاالله ؟ جاتون خالی نباشه ! قدیم ها انگار رسم بود ، مخصوصا برای ما شهرستانی ها که قبل از سفر خداحافظی می کردیم و به امید دیداری می گفتیم ... اما حالا !! جدّا دلم گرفت ... مشکلات عدیده ی روزهای اخیر بنده این اجازه رو بهم نداده بود که به وبلاگتون سر بزنم و از قضیه ی رفتنتون مطلع بشم . در مورد تلویزیون هم فکر می کنم قبلا خدمتتون گفتم که به ندرت نگاه می کنم . امروز که اینجا اومدم و متوجه شدم مدتی ست به چین تشریف برده ، حققتا دلم گرفت و دلتنگ شدم . امیدوارم در غربت دلتون شاد و از غم آزاد باشه . خانواده هم به زودی به شما ملحق بشن که تنها نباشین . سلامتی و شادکامی شما رو هر جا که هستید از خداوند منان مسئلت دارم برقرار باشید [گل][گل][گل]

مصطفی روحانی نژاد

سلام بابا خوبین؟ دلم خیلی براتون تنگ شده. چه خبرا؟ اینقدر از اونجا با آب و تاب حرف می زنید ما بیشتر دلمون براتون تنگ می شه. اوضاع و احوال ما هم شکر خدا خوب است. در حد المپیک پکن. فقط یه چیز کم داره اونم شمایید که به امید خدا تا چند وقت دیگه این کمبود رفع می شه و می شه خود المپیک پکن...[نیشخند] مواظب باشین دوباره سرما نخورین. اگه چیزی لازم دارین از ایران براتون بیاریم. در ضمن آقای کوهستانی گفت مثل این که با هم گوشت گربه هم خوردین و کلی هم کیف کردین [نیشخند] . البته انشاالله که شوخی می کرده. خیلی خیلی دوستون دارم. به خانم ژانت و برو بچه های محله سلام برسونین...[چشمک]. فعلا خدا حافظ تا بعد... وو آی نی... خیلی خیلی ....[گل][گل][گل][گل]

مردی که قبلا می خندید...

پاراگراف آخرتون کاری کرد که لبخند بر لبانم نشست "باید به دهان شکل خاصی بدهی وبا چشم وابرو بفهمانی که "بدرود"!!" اطلاعات جالبی بود چند وقت پیش عکسی دیدم که رووی دیوار یکی از شهرهای چینی به فارسی چند جمله ای نوشته شده بود که این نوشته به خیلی سال قبل بر میگرده خیلی مراقب خودتون باشید وو آی نی... در حد مردم چین[لبخند]!!!!

صادق

با سلام و ارادت لطفا برای دریافت کلیپ زیبای "این عمار" به وبلاگ من سر بزنین با سپاس

صادق

با سلام و ارادت لطفا برای دریافت کلیپ زیبای "این عمار" به وبلاگ من سر بزنین با سپاس

روحانی

سلام داداش.حال شما چطوره؟خوشحالم که تشریف آوردید به این منطقه و در نزدیکی ما.انشاالله که موفق و سلامت باشید.چای چیئه[گل][گل]

وحید بهروز

بیا دیگه به سایتم منتظرم 1 نظر برام ینویسی تا شاد بشم

آبجی سمیه

خدا قسمت کنه یه سر بیایم چین[زبان][زبان] خوبی داداش؟

مصطفی روحانی نژاد

سلام به بابای عزیزم. خوبین؟ مثل این که خیلی سرتون شلوغه یا این که اینترنت قیمت خون یک آدم بالغه! به هر حال هر جا هستین سلامت و خرم و شاد باشین. دلم خیلی واستون تنگ شده. نمی دونم کی این غم هجران به سر خواهد آمد. الله اعلم. فاطمه هم همینطور. خیلی دوری شما رو تحمل می کنه. ولی طفلی صداش در نمیاد. سعی می کنیم سرش رو گرم نگه داریم تا دوری شما براش سخت نباشه... مامان هم همینطور. هر موقع می خواد زنگ بزنه می گم هزینه زیاده بنده خدا بی خیال می شه. باز فرداش می خواد زنگ بزنه می گم نه الان بد موقعیه... خلاصه مامان هم دلش براتون یه ذره شده. اگر فرصت شد و نکته قابل توجهی توی چین مد نظرتون بود روی وبلاگ بذارین تا همه ازش استفاده ببرن... خلاصه از طرف من و مامان و فاطمه : خیلی خیلی وو آی نی. به تعداد جمعیت چین. نه بیشتر کل دنیا. ای بابا اصلا کلا وو آی نی.... خوش باشین. در پناه حق.