توشه قلم
قالب وبلاگ

سلام .خیلی ها آرزو می کنند به دوران پاک و زلال و خوش کودکی برگردند ،البته آرزوی محالی نیست و چرخه روزگار این کار را خواهد کرد ، امروز درحال گذر از خیابانی درپکن، پیرمردی را دیدم که نگاه حسرتش به راهی است که باقی مانده و آرامش دل و رشته زندگی اش را به عنان این بادکنک نیمه جان گره زده است، پیرمرد دوست دارد  کودکی پیشه کند و همه هیجان وآرزویش را به سقف پرواز این بادکنک بسپارد اما انگار بادکنک، نشاطش را در آیینه ترک خورده به تماشا نشسته و رمقش را با دنیای فرتوت پیرمرد تقسیم  کرده است . خیره شدن درچهره همبازی اش به بادکنک می فهماند که به جای بالارفتن کنارش باش و و همزاد لحظه های دیرسپری شدنش !!در مفهوم این نگاه چنین نهفته است که تا دیرنشده باید دلبری کرد و دلی بدست آورد..

 

 

از من  به تو نصیحت  دنیا تمام می شود

دیروزمان گذشت و فردا  تمام  می شود

وقت تنگ  است بیا شوری بپا کنیم

از عشق سخن نگوییم ختم  کلام  می شود

تاساغرت پر زمی ،جامی  بگیر  در دست 

معشوق اگر بخواهد عیش ا ت مدام می شود

دنیای می پرستان  شرم  و حیا ندارد

مدهوش گر نگردی، ترک  مرام  می شود

گر  جرعه ای  بنوشی از سبوی چشم یار

آهوی  وحشی  دل  نزد تو رام می شود 

به هوش باش که رخصت خلوت یار سرآید 

پیش از طلوع, آفتاب عمر برلب بام می شود

بال بگشای با پرستو مقصد دیار دوستی

با کمین عاطفه ومهر صید در دام می شود

بیا به محفل رندان حرفی بزن در خلوت 

گردلبری ندانی ، جهلت  به نام  می  شود

ما در ره عشق بسی مرارت کشیده ایم

از ما بپرس چگونه دل , خام می شود   

[ ۱۳٩٢/٤/۱٤ ] [ ۱۱:٤۱ ‎ق.ظ ] [ محمدکاظم روحانی نژاد ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

خبرنگار صداوسیما
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
امکانات وب

  • تک تاز بلاگ
  • آریس پیکس