سوار تاکسی بین شهری شدم، مسیر قم ـ تهران... اصلا با راننده درباره
مقدار کرایه صحبتی نکردم... از بابت پول هم نگران نبودم... وسط های راه
که بیابان بود، دست کردم تو جیب راست شلوارم که کرایه راننده رو بدم...
نبود... جیب چپ... نبود... جیب پیرهنم! نبود که نبود... گفتم حتما تو
کیفمه! اما خبری از پول نبود... به راننده گفتم: اگر کسی را سوار کردی و
بعد از طی یک مسیری به شما گفت که پول همراهم نیست، چه می کنید؟ گفت:

به قیافه اش نگاه می کنم. گفتم : الان فرض کن من همان کسی باشم که این اتفاق
برایش افتاده... یکدفعه کمی از سرعتش کم کرد و نگاهی از آینه به من
انداخت و گفت : به قیافه ات نمیاد که آدم بدی باشی، می رسونمت... .

 حالا خدا جونم!  من مسیرزندگی ام را با تو طی کردم به خیال اینکه توشه ای دارم اما الان هرچه می گردم نه فقط در  جیب هایم بلکه هیچ توشه ای ندارم ، خالی خالی است فقط یک آه و افسوس که مفت مفت عمرم از دستم رفت...

حالا مرا را می رسانی؟ یا همین جا وسط این بیابان سردرگم پیاده و رهایم  می کنی؟؟!!

عید میلاد خاتم رسولان ، الگوی برترین مخلوقات، حضرت محمد بن عبدالله صلی الله علیه وآله وسلم و سلاله پاکش، معصوم ششم ،حضرت امام جعفر صادق علیه السلام  به همگان مبارک باشد .