توشه قلم
قالب وبلاگ

سلام . چند وقتی است برنامه هایم فشرده و سفرهایم پی درپی شده و فرصت وبلاگ نویسی پیش نیامده است . این هم از ویژگی های دنیای مجازی است که اگر ننویسی و اصطلاحا به روز نباشی انگار خودت هم کهنه شده ای . روزهای تلخ ژاپن گذشت. پس از آن سه سفر ورزشی رفتم .بعد از عمری کار سیاسی ، همراهی و همزبانی با ورزشکاران ،عالم والبته فرهنگ خاص خود را دارد ولی حقیقتا آمیخته شدن با این مجموعه پرتلاش و تحرک روحیات درخور می طلبد. باید همپای هیجانات شد. در باخت ها آه و ناله کرد و در پیروزی ها نشاط و احساسات را به اوج رساند که هر زمان شروع کنی دیر نیست ....سه هفته پیش با مردان پولادین که وزنه های سنگین را  در تمام وجود خود حل می کنند  بودم، کنار برخی هاشان که می ایستی  خود را مثل نهالی دربرابر درخت بید پهن پیکر حس می کنی .وقتی زور می زنند باید از سرتا پا ریه  باشی  تا  به اندازه  یک  نفس  عمیق وزنه بردار شود ... مسابقات آسیایی وزنه برداری  بود و طلا و نقره و برنز .... هفته گذشته هم  با نوجوانان بسکتبالیست بودم ماشاا.. همه سرو قامت و بلند بالا که گویی افکارشان در آسمانخراش سیر می کند. در ورزش گاهی ثانیه ها آدم را زیر و رو می کند مثل یک پرتاب سه امتیازی  توپ را از راه دور انداختن داخل سبد که در کمتراز سه ثانیه سرنوشت یک تیم برنده را به بازنده تبدیل می کند  این جور وقت ها به قول معروف جان  آدمی  به حلقش می آید .. کاری هم از دست کسی ساخته نیست . بیشتر وقت ها برای بچه های غیرتمند و نجیبی که امیدشان برتری و بالا رفتن است فقط دعا می کردم اما گاهی خود را جای حریف می گذاشتم که او هم خدایی دارد ، کشور ،‌ملت  ، خانواده و اعتبار و آبرویی ، !!. الان هم   برای مسابقات جهانی تکواندو  درشهر گیونگجو درکره جنوبی هستم. زیاد به کره جنوبی سفر کردم ولی وقتی در کشوردارای بالاترین سرعت اینترنت در جهان و در اتاق هتلی مثلا پنج ستاره آن هم با قیمت گران نسبت به سایر کشورها با مشکل نبودن اینترنت روبرو شوی حتما جای تعجب است.برای استفاده از ایننرنت باید به اتاق مخصوص رفت که من الان از همان جا این نوشته را تقدیم می کنم و یا اینکه در طبقه همکف نشست او ز سیستم بدون کابل استفاده کرد که آن هم برای کار ما سخت و آزار دهنده است .امروز یک تکواندوکار با غیرت ایرانی با اشتباه و شاید هم غرض یک داور از نشان طلا باز ماند ، خطا را ورزشکار ترک می کرد اخطار را به ایرانی می داد ،  به نظرم صبر این جوان در برابر این ناعدالتی  از طلا بسیاربالاتر است. خدا کند این تحمل آموزه وعبرت باشد . البته نمی خواستم در این نوشته از سیاست چیزی بنویسم اما از قهر و آشتی های داخل و تعابیرو نفی و اثبات های  غم انگیز حاشیه ای بگیر تا کشته شدن بن لادن ،مگر می گذارد ؟! معلوم نیست بحث های امروز کشور برآمده از همان فرهنگ " خوش استقبال بد بدرقه "است یا  حقیقتی مکتوم ! که در هردو صورت هزینه دادیم و ضرر کرده ایم !! در ماجرای بن لادن هم  کسی نیست جز گرگ های درنده ای که به خاطر یک نفرکه تربیت شده مرام و منفعت خودشان است سال هاست  یک کشوروملت را  زیر گلوله های اورانیومی و بمب های خوشه ای به خاک و خون کشیده اند و حالا پس از ده سال یک جنازه متعفن را به ملت ها نشان می دهند و دور آن می رقصند وهلهله می کنند .با جشن تراشیدن ریش و جام های شراب به هم زدن و ارسال  پیام های تبریک و شادباش هیاهو راه انداخته اند. عجب دنیایی است . البته خدا را شکر که تکلیف بن لادن که افکار و اقدامات او سبب و بهانه ای شد تا جان دست کم یک میلیون انسان اعم از مسلمان و غیرمسلمان گرفته شود روشن شد .حداقل  اگر هواپیماهای بدون سرنشین آمریکا دست از سر زاغه های بی نام ونشان مناطق قبایلی پاکستان بردارند جای خوشحالی است درحالی که صدها بار آنجا رابمباران کرده اند ومردم فقیر و پابرهنه که در حرمان اندیشه وافکارشان گرفتارند کشته اند ولی  با این همه امکانات و ادعا ده سال است نتوانستند ببینند و بفهمند که در منطقه "ابو فلان" پاکستان وسط آن بیغوله ها، یک کاخ بسیار مجهز و برج وباروی شیک با همه امکانات رفاهی و دفاعی عرض اندام می کند.. راستی که عجب دنیایی است ...

[ ۱۳٩٠/٢/۱٤ ] [ ٤:۱٧ ‎ب.ظ ] [ محمدکاظم روحانی نژاد ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

خبرنگار صداوسیما
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
امکانات وب

  • تک تاز بلاگ
  • آریس پیکس