توشه قلم
قالب وبلاگ

سلام . فرصت کم است تا دیر نشده عرض کنم که ، همیشه برایم سوال بود که چرا ژاپنی ها همواره حالتی خواب آلوده دارند حالا می بینم علاوه براینکه سخت کار می کنند شبانه روز در گهواره هستند .دراین دیار، زلزله تنها کالای ارزان و همواره در دسترس است  در هر شبانه روز چندین بار زلزله می آید و ساختمان ها مثل گهواره تکان می خورند .برای ما که عادت نداریم ابتدا حالت سرگیجه دست می دهد بعد تبدیل به گهواره می شود و اینجاست که باید گفت " زگهواره تا گور، راهی نیست "!!.ساعت سه نیمه شب گذشته ابتدا فکر کردم کسی به تختی که روی آن خوابیده بودم لگد می زند از جا پریدم.  انگار دست نامهربانی تخت را با گهواره  اشتباه گرفته و با کمی غضب تکان می داد.خواستم ،"های وهویی "و" فراری" دست وپاکنم ،دریافتم که اینجا ژاپن است و فقط باید کیف دستی کوچک حاوی یک چراغ قوه ، کمک های اولیه ، یک تیشه ویک سوت را برداشت و در نهایت زیر  صندلی جا خوش کرد . امروز هم سه بار انگار سوار "درشکه" شدیم واسبی چموش و لگد زن هم آن را به دنبال خود می کشد یک ژاپنی کنارم بود ازجایش برخاست و  روکش صندلی اش را روی سرش گرفت وروی دو زانو نشست ولی من حیران زده" گل مراد وار" که چه به سرمان خواهد آمد به اطراف نگاه می کردم .یکی از زلزله ها وقتی روی داد که داخل" استدیو" درحال صحبت زنده با بخش خبری ساعت 13 شبکه خبر بودم و سی ثانیه به پایان وقت صحبتم مانده بود که ساختمان شروع به لرزیدن کرد، خواستم به همکار خوبم "خانم حسنی دخت " در استدیوی تهران بگویم "زلزله آمد" وقت ماهواره  تمام شد، فقط خداحافظی کردم. تصویربردار انگلیسی باهیجان گفت  زلزله است .. برخی ها فرصت شناسند این مرد انگلیسی با چساندن سه تکه پارچه مشکی به درودیوارونصب دو پرژوکتور، مثلا" استدیو" درست کرده است . یاد عکاسان قدیم افتادم  که پارچه ای مثل" پاچه " شلوار اصفهانی ها روی دوربین های چوبی نصب می کردند سرخودشان را درون آن فرو می بردند وعکس می گرفتند .می گوید برای اینکه بازار ارتباط ماهواره ای خبرنگاران داغ است مکان موقتی درست کرده ام .خبرنگاران هم از سراسر دنیا برای ارسال گزارش های زنده یا به قول خودشان "شوهای خبری" درمورد زلزله همانند "سلمونی "صف کشیده اند .زمان نیز، ثانیه ای و دقیقه ای فروخته می شود که حداکثر ده دقیقه است .این دومین تجربه من درمورد پوشش خبری زلزله مهیب و سونامی است .

هشت سال پیش  در"سوماترای اندونزی "عواقب این رویداد دهشتناک را دیده بودم .واقعا دیدن این صحنه ها آیات هشداردهنده قرآن کریم را یادآوری می کند و آدم با چشم عواقب  نمونه بسیار کوچک  "و اذ البحار فجرت " را می بیند .ژاپنی ها تجربه مقاوم سازی و ساخت موانع برای مهار سونامی را دارند  و انصافا بسیار دقیق و خوب عمل کرده اند  اما اینک آموخته اند که این ها فقط بخشی از ماجراست

.خدا نکند اما حقیقتا هر یک  از این زلزله ها اگر در کشوری مثل ایران عزیز ما رخ دهد قطعا فاجعه آمیزخواهد بود. البته ژاپنی ها خیلی سانسور می کنند واگر تصاویر تلویزیونی را دیده باشید  تا الان که پنج روز از زلزله وسونامی گذشته و بیش از ده هزار نفر کشته شده اند  هنوز تصویری حتی ازیک زخمی یا یک جسد هم گرفته و یا نشان داده نشده است .

 

 

 

 

موضوع انفجارهای نیروگاه هسته ای  وانتشار مواد رادیو اکتیو هم نگرانی مضاعفی است . بشر تجربه تلخ نشت رادیو اکتیو و فجایع  ناشی از آن  در چرنوبیل روسیه را هرگز از یاد نمی برد . مشکل خطرناک بودن برای سلامتی وجان آدمی یک طرف ، درد سر دیگرش برای امثال من که دائم السفریم این است که به هرجا وارد شوم تا مهرویزای ژاپن را درگذرنامه ام ببیند باید قرنطینه شوم و یا با دستگاه های مخصوص همه جای ما را معاینه کنند وبگردند که مبادا حاوی مواد رادیو اکتیو باشیم..!! یا علی مدد

[ ۱۳۸٩/۱٢/٢٤ ] [ ٦:٢۳ ‎ب.ظ ] [ محمدکاظم روحانی نژاد ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

خبرنگار صداوسیما
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
امکانات وب

  • تک تاز بلاگ
  • آریس پیکس