توشه قلم
قالب وبلاگ

سلام. درخبرها دیدم با آب و تاب اعلام شده بود کشورهای حوزه خلیج فارس در نشست اخیر خود تصمیم گرفته اند  برای مقابله با هرگونه تجاوز و حمله ای به یکی از شش کشور عضو نیروی واکنش سریع ! تشکیل دهند .یاد خبرهای شب نخست حمله نظامی صدام به کویت افتادم که جناب امیر در واکنشی سریع ،بدون لباس از عشرتکده " ثیف "پنجاه متر سینه خیز رفته و سپس بوسیله  خودروی ناشناس گریخته بود و تصور نمی شود که  دیگر امیران بتوانند در حوادث مشابه واکنشی سریع تر از او داشته باشند .پس از اشغال کویت هم در نشست اعراب در قاهره " یاسین رمضان" معاون وقت صدام که هر دو اکنون معدوم شده اند ظرف شیرینی را به طرف صورت وزیر خارجه کویت پرتاب کرد و سبب غش کردن و بی هوشی او شد . همین جا خاطره دیگری یادم آمد که پس از اشغال کویت "طارق عزیز" وزیر خارجه وقت رژیم بعثی صدام  در راه سفر به مسکو برای مشورت وحتما دریافت کمک از روس ها در تهران توقف کوتاهی داشت . من برای مصاحبه با او به پاویون دولت در فرودگاه مهر آباد رفتم / نیمه شب گذشته بود که طارق عزیز وارد ساختمان پاویون شد ، ترس و نگرانی شدید و درعین حال شرمندگی از جنایاتشان در دوران جنگ تحمیلی درچهره اش کاملا پیدا بود.همکار تصویر برداری داشتم که آن زمان مسن و درآستانه بازنشستگی بود وخداوند به او سلامتی و طول عمر بدهد. من درکنار طارق عزیز نشستم منتظر شدم تصویربردار اعلام آمادگی کند وسوال را بپرسم . لحظاتی گذشت دیدم تصویر بردار یک کارمند پاویون را صدا کرد و در گوش او چیزی گفت . منتظر شدم تا جمله اش تمام شود /کارمند پاویون سرش را تکان داد و گفت :نه  نمی شود ... طارق عزیز پرسید مشکلی هست ؟ گفتم نه  دارد  اماده می شود / تصویر بردار با چشمی اشک آلود و با صدای نسبتا بلندی گفت :چگونه من تصویر این جنایتکار را بگیرم درحالی که بچه های شهدای مظلوم ما که بدست و به دستور همین ها کشته شدند  در این نیمه شب بهانه پدرشان را می گیرند؟! تحت تاثیر قرار گرفتم ولی به او گفتم  الان میهمان است و من و توهم  وظیفه ای داریم ... انقدر تحت تاثیر سخن تصویر بردار قرار گرفتم که نمی فهمیدم طارق عزیز و مترجم  چه می گویند .بعد از مصاحبه از کارمند پاویون پرسیدم تصویر بردار به شما چه گفت ؟ پاسخ داد از من خواست برای او حتی آب هم نیاورم  که من گفتم نمی شود ، وزیرخارجه  است... اکنون سال ها از آن ماجرا گذشته است و از صدام و طارق عزیز اثری وخبری باقی نیست ولی شرمندگی برای آنان که غیرت عربی شان گل کرد و همه گونه و به هرشکل ممکن از بعثی ها حمایت کردند ولی در حمله اسرائیل به غزه سکوت وهمراهی به جای خود باقی است. البته دو روز پیش هم دراجلاس مشترک اعراب و چین هیچ نام  و یادی از فلسطین وحقوق آن نکردند بلکه فقط بازهم به حمایت از روند صلح خاورمیانه دلخوش کردند  و جالب است که بازهم درس نگرفته اند که دشمن حقیقی شان کیست و با کدام نیروی واکنش سریع  می خواهند با متجاوزان به حقوقشان مقابله کنند ،  نکند با همان توانی که  در جنگ شش روزه آمده بودند ؟!گاهی انسان به فکر می رود که  وقتی خودشان برای حیثیت عربی و اسلامی شان ارزش قائل نیستند چرا ما اصرار داشته باشیم و سینه سپر کنیم.. اعراب بهتر است به جای نیروی واکنش سریع ، همچنان به بنا کردن  برج ها و کاخ ها و توسعه عشرتکده هایشان ادامه دهند  و  شمشیرهایشان را به جای میدان نبرد در  نمایشگاه ها و جشنواره هایی نظیر اکسپوی شانگهای با رقص  کمر به رخ بکشند تا حداقل از شمشیرشان تصویرو نشانی باقی بماند....

[ ۱۳۸٩/٢/٢٥ ] [ ۱٢:۱٩ ‎ب.ظ ] [ محمدکاظم روحانی نژاد ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

خبرنگار صداوسیما
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
امکانات وب

  • تک تاز بلاگ
  • آریس پیکس