توشه قلم
قالب وبلاگ

سلام . سرانجام، پس از ماه ها انتظار، تبلیغ ،گاه ، روز  و ساعت شمار معکوس نمایشگاه جهانی 2010 شانگهای ،از هفته گذشته راه افتاد ورونق گرفت و هم اکنون  نزدیک به دویست کشور و بیش از چهل سازمان بین المللی همه در یک جا جمع اند و به تعبیری شده اند بچه محل یکدیگر ! این چند روز اخیر که در محوطه نمایشگاه رفت وآمد داشتم آرزو کردم  کاش همین سبک وسیاق همزیستی آرام در سراسر دنیا قابل اجرا باشد یعنی هرکسی در درون سرزمین خود به داشته هایش بیندیشد و تلاش کند آن را برآورد و به شیوه های جذاب به هم نوعان خویش عرضه کند ونگاه ودلشان را متوجه  سازد درواقع اکنون می توان گفت ،اکسپوی شانگهای یعنی "جهان در یک نقطه "!

 

 

 سالن نروژ

مردمان رنگارنگ  با آداب وسنن و فرهنگ متفاوت وحتی متضاد همگی از قانونی که مورد قبول واحترام همگان است تبعیت می کنند وبا هرملیتی بدون دغدغه و گزینش وارد سرزمین وخانه یکدیگر می شوند ، به هم لبخند می زنند اگر زیبایی دیدند تحسین می کنند واگر ناپسندی به چشم آمد واکنش سختی نشان نمی دهند . ایران عزیز ما هم سالنی با دو هزار متر مربع دراختیار دارد که ظرف سه ماه با زحمات بسیار زیادی طراحی و ساخته شده است آنانکه سابقه زندگی وکاردرخارج از کشوربویژه درچین دارند  دشواری انجام اینگونه کارها برایشان قابل درک است واین موضوع منحصر به ایران نیست بلکه با هرمدیرو یا مجری ساخت سالن هرکشوری گفتگو کنید به این حقیقت اذعان دارد .همان روز نخست و شاید سه ساعت پس از گشودن درب نمایشگاه به روی بازدید کنندگان دوهموطن  پس از ورود به سالن ایران شمشیر نقد گشودند که چرا در مقایسه با دیگران ضعیف هستیم.؟ پرسیدم از درون چند سالن بازدید کرده اید؟ یکی از آن ها با لهجه شیرین اصفهانی گفت: خیلی جاها را ! گفتم مثلا ؟ پاسخ داد عربستان ،امارات ،ژاپن گفتم اولا اکنون روز وحتی ساعت های نخست است که مردم اجازه یافته اند وارد محوطه شوند وچنانچه شما با وجود سیل جمعیت وصف های طولانی مقابل هر سالن ازجمله ایران یک ساعت وقت صرف کرده باشید بعید می دانم یک سالن را بیشتر دیده باشید! گفت بله ندیدم ولی به نظرم که ضعیف است. پرسیدم چگونه باید می بود؟ گفت چند هنرمند اصفهانی باید می امدند و اینجا به طور زنده "گز " درست می کردند " خاتم کاری وگلیم بافی داشتند ، مناظر شهر اصفهان را می زدید گفتم در فضای دو هزار متری اگر قرار باشد از هر هنر وصنعت دستی ایرانی یک هنرمند کارگاه داشته باشد که سالن چند هزار متری هم کم است و می شود بازار خان !! خلاصه گفت :اصفهان ما خیلی چیزها دارد که دیگر کشورها ندارند که البته سخن درستی است ولی ...! پرسیدم داخل سالن عربستان چی بود؟ پاسخ داد : نرفتم فقط از بیرون دیدم سالن زیبایی درست کرده اند ، گفتم همان نمای بیرونی  سالن عربستان که یکی از پرخرج ترین سالن ها است نشانگر چه نماد وچهره ای  از مردم جزیره العرب است ؟! .حقیقتا جز اینکه با استفاده از فناوری نوین رسانه ازجمله تصاویر سه بعدی که بهترین  و تازه ترین آن را می توان در سالن کشورهای صاحب وخالق این فناوری دید ، صحرا ، شتر وسرانجام کاخ ها و خودروهای پر مصرف و زندگی بدوی سی سال قبل و رفاهی امروز این کشور را نشان می دهد چیز دیگری هم هست ؟ یعنی فناوری ها ، تغییر زندگی ، توسعه و رفاهش، هیچ یک  دست آورد علم واندیشه آن ملت نیست. به تعبیر دیگر ،ملت ها اینجا جمع نشده اند که پول و ثروت خود را به رخ یکدیگر بکشند بلکه گرد آمده اند تا سهم خویش را در تمدن سازی و تحقق شعار "شهر بهتر ،زندگی بهتر " بنمایانند که به نظر من  این را  در داروهای ساخت شده با اندیشه وهمت جوان ایرانی  که جان انسان های گرفتار ایدز وهیپاتیت راازمرگ نجات می دهد و یا مبتکر نوعی لیزر و یا دست اندرکار ساخت سلول بنیادی است می توان دید .  شنیدم در ایران گروهی از روز نخست در برخی رسانه ها اعلام می کردند همه جا آماده  شده است ولی سالن ایران آماده نیست درحالی که حقیقت غیر این است .شاید افراد در وجه حقیقی و یا حقوقی  به دلایلی قصد داشتند در نمایشگاه سهمی داشته باشند که بد یا خوب موفق نشده اند اما خیلی بی انصافی است که اینگونه راحت زحمات هم وطنان خود را ضعیف جلوه دهند که بشود ماجرای مرغ همسایه! البته در مقابل ،دیروز یک بانوی ایرانی که از استرالیا برای دیدن نمایشگاه به شانگهای آمده بود ، به سراغ یک مسئول سالن رفت و با چشمانی اشک آلود گفت ،خسته نباشید ،دست مریزاد ، از تلاش همه کسانی که دستی دراین بنا داشته اند ممنونم، چرا که پس از چند سال وقتی وارد این مکان شدم ، روحم زنده شد، جان گرفتم، دلم پرکشید، چون خود را درخانه زیبای ایران دیدم با این همه افتخار جدید/ تصور نمی کردم هموطنان من حتی  با نام وعنوان فناوری "نانو" آشنا باشند اما اکنون دیدم نوع پیشرفته آن را ساخته اند و این مایه سربلندی است.  نکته دیگر اینکه واقعا درس بزرگ حاصل از شش ماه حضورم در چین این است که مردم این سرزمین ورهبرانشان به هرگام کوچکی که درراه پیشرفت و بهبود وضع این کشور برداشته شده است  به دیده احترام و تجلیل می نگرند هرچند که با متخلف نیزبا شدت وشاید هم بی رحمانه برخورد می کنند اما ندیده ام هرگز مدیری خدمات مدیر قبلی و یا فردی زحمات هموطن خود را منکوب کند و تمام خدماتش را دریک جمله بر باد دهد .نمی پندارم ، کسی منکراین اخلاق نیکوو پسندیده باشد اما نمی دانم چرا برخی از ما آنگونه ایم ؟!

[ ۱۳۸٩/٢/۱٩ ] [ ٥:٤۳ ‎ب.ظ ] [ محمدکاظم روحانی نژاد ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

خبرنگار صداوسیما
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
امکانات وب

  • تک تاز بلاگ
  • آریس پیکس