توشه قلم
قالب وبلاگ

سلام. دیروز و دیشب و پس از پایان مراسم عزاداری روز عاشورا و شام غریبان از سفارت جمهوری اسلامی ایران در پکن خارج می شدم چند مرد و زن فقیر چینی را دیدم که پشت نرده های درب  سفارت ودر سرمای ده درجه زیر صفر  نشسته اند تا از غذای متبرک امام حسین علیه السلام بهره مند شوند .زبانشان را نمی فهمیدم اما با اشاره درخواست لقمه ای غذا داشتند. شاید در بسیاری از مکان ها این پدیده طبیعی باشد اما دراین کشور که دین ومذهب ریشه و جایگاهی ندارد این صحنه برکت همه جانبه عاشورا را یاد آوری می کند  واین بخشی از همان راز و رمز وعشق ورزیدن به  نام و محفل عزای امام حسین علیه السلام است  که غیرمسلمانی را حتی به انگیزه سیر کردن شکم و نجات از گرسنگی به سوی پایگاه ایران اسلامی و خانه شیعیان می کشاند .

                     

ایرانیانی که سابقه اقامت طولانی در چین دارند می گویند برخی از فقیران این کشور انتظار ماه محرم و عاشورا را می کشند و می دانند در دهه نخست یک ماه غم انگیز سفره ای به نام یک معشوق گسترده می شود وهرچند ممکن است نام وهدف و آرمان آن شخصیت محبوب را نشناسند اما با برکت سفره او آشنا هستند. این افتخار بزرگی است که ایرانیان مقیم خارج از کشور با عشق و علاقه برآمده از دل هرشب به صورت انفرادی و یا جمعی  بانی و متولی پذیرایی از عزاداران حسینی می شوند و از سرمایه خود در این راه هزینه می کنند.غرض ورز خناسی طبق معمول نق می زد که چرا باید بودجه دولتی صرف خارجی ها شود درحالی که  هرگز و هرگز  به صرف بودجه های دولتی در این زمینه نیازی نیست و دست ها و دل های نیکوکار و دلباخته ای هستند که برای حفظ و ترویج ارزش های عاشورا سرمایه گذاری کنند تا محفل و بیرق عزای حسین مظلوم(ع) پا برجا بماند .خدا را شکر که امسال محرم وعاشورا را در کشور دیگری که اصولا با معنویت بیگانه است وبه عنوان ذره ای در دریای عشاق حسین بن علی علیه السلام در پکن توفیق حضورداشتم ودارم و تجربه عاشوراهای مالزی ، اندونزی ، تایلند ، میانمارو سنگاپور برایم زنده شد .هرچند شمار عزاداران امام حسین در شهر پانزده میلیون نفری پکن وکشور یک میلیارد وسیصد وچهل میلیون نفری چین به ظاهر اندک است اما حقیقتا یک دریا عشق ومعرفت و شناخت به راه و منش سرورآزادگان را به نمایش می گذارد و آن گاه که دست ها برای فرود آمدن برسینه ها بالا می رود گویی که همین جماعت محدود آسمان را برروی دست بلند کرده اند و قطره اشک هر یک آنان باران  اندوه است وبه نظرم می شود این شعر را اینگونه مصداق بخشید که "مردم عالم همه قطره اند و دریاست عزادار حسین "!چراکه آن بزرگوار اقیانوس بیکرانه ای به اندازه همه هستی است . وقتی جمله السلام علیک یا اباعبدا.. وعلی الارواح اللتی... در زیارت عاشورا خوانده می شود صدای ضجه کسانی را می شنوی که براساس ظواهر تصورآن را نمی کنی .

در محفل عزای امام حسین درسفارت ایران درپکن علاوه بر ایرانیان شیعیان کشورهای مختلف ازجمله چینی ها ، ترک ها ، عرب ها ،تاجیک ها و افغان ها نیز حضور داشتند و با اینکه برخی ها زبان فارسی هم نمی دانند فقط با سوز و گداز جمع وجملات مرثیه خوان همراه می شوند و اشک می ریزند اینجاست که  حقیقت این ادعا ثابت می شود که شیعیان بویژه ایرانیان عشق به امام حسین و اهل بیت علیهم السلام را از شیر آمیخته با اشک چشم مادر سوگوار وگریان در عزای فرزند مظلوم رسول خدا (ص) می چشند ودر طول دوران کودکی دست در دست و پا به پای مادر در مجلس عزای امام حسین حاضر می شوند بنابر این اگر قرن ها هم که بگذرد و هزاران هزار ترفند وسرمایه دشمن برای حذف و کم رنگ کردن این ارزش ها صرف شود بازهم محرم و عاشورا برپا و برقرار خواهد بود. برای بسیاری این سوال مطرح است که چرا آدمی اندوه  و مصیبت های شخصی از جمله سوز مرگ عزیزترین ومحبوب ترین هایش نظیر پدرومادر را پس از دوره ای کوتاه فراموش می کند اما اندوه کربلا وغربت و شهادت مظلومانه امام حسین علیه السلام تا آخر عمر همراه اوست وهرگزوهرگز از یاد هیچ نسلی نمی رود  واین یکی از راز و رمزهای ماندگاری عاشورا است .اجر همه کسانی که دستی در برگزاری این محافل داشتند و با حضورشان رونق بخشیدند با جده سادات شهیده مظلومه حضرت صدیقه طاهره سلام ا..علیها…. التماس دعا

[ ۱۳۸۸/۱٠/٧ ] [ ۸:٠٥ ‎ق.ظ ] [ محمدکاظم روحانی نژاد ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

خبرنگار صداوسیما
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
امکانات وب

  • تک تاز بلاگ
  • آریس پیکس