توشه قلم
قالب وبلاگ

سلام. اقامت یک ماهه و تجربه های عینی من در چین نشان می دهد که چشم بادامی ها موضوع "منافع ملی" را در روابط خارجی وحتی سیاست های داخلی بخوبی مورد توجه دارند و اعمال می کنند.اگر نیاز چینی ها به انرژی از جمله نفت ایران نباشد معلوم نیست جایگاه ما در روابط خارجی پکن کجاست و به نظر من الان هم روابط با تهران برای پکن در اولویت سی ام به بالا قرار دارد و اگر می بینیم که درکنار ادعای روابط خوب و همکاری های اقتصادی روبه گسترش، چینی ها به راحتی مسئله تحریم ایران را هم امضا می کنند ودرمقاطعی یواشکی با دشمنان ایران هم نوا می شوند دقیقا همان موضوع "منافع ملی " است .من قبل از اینکه به چین بیایم چون تجربه دیگر کشورها را داشتم فکر می کردم که فقط در ایران ما پیشرفت کارها سرعت ندارد اما چینی ها رو دست همه هستند البته شاید هم درچارچوب منافع ملی!جالب است که برخلاف مقامات ایرانی ، رهبران چین اصلا اهل سخنرانی و دیدار و مصاحبه تلویزیونی وخبری نیستند .این ها فقط سالی یک بار حرف می زنند و ان هم در اجلاس سالانه کنگره خلق است که بیش از سه هزار نماینده یک میلیارد وسیصد میلیون نفر جمعیت که همگی اعضای حزب کمونیست هستند در پکن جمع می شوند و "هوجینتائو" رئیس جمهور چین هم متنی را که همه دراختیار دارند می خواند و تمام این سه هزار نفر آن را خط به خط دنبال می کنند و در نهایت کف می زنند و تمام شد ورفت تا سال دیگر... من این یک ماه و حتی در سایر کشورها که اجلاسی بوده و رئیس جمهور و یا نخست وزیر چین حضور داشته اند ندیده ام و سابقه هم ندارد یک بار خبرنگاری اجازه یابد به سمت آنان برود و سوالی بپرسد و یا این مقامات با خبرنگاری حتی از شبکه های معروف مثل سی ان ان و یا بی بی سی مصاحبه کنند .سران چین فقط در اجلاس های بین المللی سخنرانی می کنند آن هم در حد محدود ..همین اخیرا دیدار آقای رحیمی معاون اول رئیس جمهور کشورمان با" ون جیابائو" نخست وزیر چین از زمان دست دادن و نشستن تا پایان گفتگوها بیست دقیقه طول کشید که سهم هر کدام از مقامات دو طرف ده دقیقه بود که انهم به تعارفات کلی ما هم خوبیم و شما هم خوب باشید وروابط رو به گسترش است گذشت والسلام... خلاصه اینکه کاش ما هم در موضوع منافع ملی "جدی تر" بودیم و فقط به سخنرانی و موعظه و دیدار بسنده نمی شد... از موضوعات قابل بحث دیگر اینکه سهم شهر پکن از جمعیت یک میلیارد وسیصد میلیون نفری پانزده تا بیست میلیون نفر است  چراکه اقامت در این شهر کنترل می شود  و شاید یکی از عوامل  آن هم گرانی خدمات نسبت به سایر شهرهای این کشور است . با وجود این جمعیت خطوط اتوبوسرانی بسیار منظم و منسجم و ارزان وبه گونه ای است که اصلا احساس نمی شود این شهر پانزده تا بیست میلیون جمعیت را در خود جای داده است ولی در تهران گاهی فکر می کنی که شصت میلیون از هفتاد میلیون ایرانی ساکن این شهرند... سرعت پیشرفت اقتصاد چین بسیار بالا است والبته تبعات آن هم کاملا مشهود است و دراین شرایط هم بازار استفاده از دو چرخه رونق دارد که بعدا در باره همخوانی رشد اقتصاد با فرهنگ وتوان مردم چین حرف خواهیم زد.. فعلا خداحافظ" چای چیئه "

[ ۱۳۸۸/۸/٧ ] [ ۱٢:۱٠ ‎ب.ظ ] [ محمدکاظم روحانی نژاد ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

خبرنگار صداوسیما
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
امکانات وب

  • تک تاز بلاگ
  • آریس پیکس