توشه قلم
قالب وبلاگ

سلام . از اینکه در نوشتن سفرنامه تاخیر شد پوزش می طلبم.هرچند این دست نوشته ها در قالب بیان خاطرات وبا دست مایه سیاسی تقدیم می شود اما در حقیقت مقدمه رسیدن به لحظات شیرین و به یاد ماندنی حضور در عتبات مقدسه و تصویر ذهنی وترسیم دگرگونی های روحی ومعنوی است . بگذریم . حتما با واژه "جهنمی " و مفاهیم نهفته د‌ر آن آشنایید. برخی نظریه پردازان، عالم سیاست را با این واژه همراه می سازند تا بتوانند معنای مورد نظر خود را تفهیم کنند. قرار شد برای دیدار رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام با "نوری المالکی" نخست وزیر عراق  به منطقه موسوم به "الخضراء" یا "منطقه سبز" وارد شویم .این عنوان، ابتدا  فضایی دلپذیر وطبیعتی با روکش مخملی سبزو خوش رنگ را درذهن تصویر می کند اما گام نهادن دراین وادی مصداق همان واژه نخست یعنی "جهنمی " است. چرا که باید از موانع فراوان و مقررات سخت گیرانه گذرکرد و سپس به محله ای رسید که روزگاری سایه وحشتناک وهیبت دهشت افکن صدام را در دل خود ثبت کرده و رد پای بعثیون بی رحم وخون آشام در کوچه های آن همچنان برجاست .پیش از ورود به این محله از هیات همراه خواسته شد به دلایل امنیتی تلفن های همراه خود را خاموش کنند و باطری آن را هم از درون گوشی خارج سازند .گفته می شد این کار دو فایده دارد یکی اینکه سیستم های رد یاب وهشداردهنده نظامیان مستقر در این محله حساسیت نشان نمی دهد دوم اینکه امکان سرقت و برداشتن تصاویر، شماره های تلفن ویا اطلاعات خاص ذخیره شده  در حافظه گوشی های افراد وجود ندارد. درهرصورت بیشتر همسفران  این کار را کردند جز یک نفر که کوتاهی کرد و سبب شد دستگاه های رد یاب بارها نقطه موردنظر وجود موبایل را شناسایی کنند و مانع ادامه حرکت خودرو شوند وضمن آنکه دو روز بعد  متوجه شد برخی ازاطلاعات موجود درگوشی همراهش ازجمله عکس ها و کلیپ ها  حذف شده بود!!نظامیان حتی دستمال های عطری و قلم های فلزدار را طلب کردند تا از نبودن اشیای مشکوک مطمئن شوند. بالاخره از این مرحله گذشتیم .دقایقی بعد ایست بازرسی نظامیان اشغالگر همین رویه را تکرار کرد و مرحله سوم هم به همین منوال گذشت.هنگام عبور از کوچه های باریک با دیوارهای بلند سیمانی ،فقط نظامی پوشان وخودروهای مشابه "رتیل" به چشم می آمدند.نخل های بی رمق وکرخت، حوصله گرفتن غبار سرب و دود برآمده از رد پای اشغالگران را از سر وروی خود از دست داده اند و از های وهوی و شیطنت بچه عرب های سیه چرده ، مو" وزوزی" ،دشتاشه پوش و پا برهنه دیگرخبری نیست و به راستی که این محله جهنمی بوی زندگی نمی داد و بیشتر به یک سنگر ماتم زده شبیه بود.

...

 

[ ۱۳۸۸/۱/٢٥ ] [ ۱٢:۳٤ ‎ب.ظ ] [ محمدکاظم روحانی نژاد ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

خبرنگار صداوسیما
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
امکانات وب

  • تک تاز بلاگ
  • آریس پیکس