توشه قلم
قالب وبلاگ

سلام . از خاطره بسیار جالب و غرور آفرینی در باره مذاکرات هسته ای اخیر ایران و شش کشور دیگر در بغداد  با خبر شدم که تکرار آن هم لذت بخش است. "سعید جلیلی" رئیس هیات ایرانی گفتگوهای بغداد را اینگونه آغاز کرد

خانم ها و آقایان! می دانید امروز چه روزی است»؟ این پرسش جلیلی ، غیرمنتظره بود و اعضا و نمایندگان تیم های مذاکره کننده 1+5 که نمی دانستند این سوال چه ربطی به موضوع مذاکرات دارد، با تعجب پاسخ دادند «امروز چهارشنبه 23 می 2012 است» و  جلیلی گفت « و سوم خرداد، یعنی دقیقا همان روزی که 30 سال پیش خرمشهر را از اشغال عراق دوران صدام آزاد کردیم» و سپس توضیح داد که چگونه در آن جنگ 8 ساله همین کشورهای  گروه 1+5 کنونی و همه قدرت های ریز و درشت در دنیای بلوک بندی شده آن روزها، با تمامی تجهیزات و ماشین های جنگی و سیاسی و تبلیغاتی خود به حمایت از صدام وارد کارزار شده بودند، تانک های لئو پارد آلمانی، چیفتن های انگلیسی، موشک های اگزوسه و جنگنده های میراژ و سوپراتاندارد فرانسوی، هواپیماهای میگ و موشک های اسکادبی روسی، بمب های شیمیایی آلمانی و انگلیسی، موشک های سایدبایندر و هواپیماهای آواکس آمریکایی، دلارهای سعودی و کویتی و اماراتی و... در اختیار رژیم بعثی صدام بود و ما به قول حضرت امام راحلمان(ره) تنهای تنها بودیم ولی می بینید که آن عقبه سخت و نفس گیر را با پیروزی پشت سر گذاشته ایم و امروزه صدام کجاست؟ و ما در کدام نقطه ایستاده ایم؟... امروز در سالروز آزادی مقتدرانه خرمشهر و درحالی که حاکمیت عراق به مردم مظلوم آن و دوستان استراتژیک ما بازگشته است در قصر صدام با شما به مذاکره نشسته ایم» دکتر جلیلی در ادامه می گوید؛ « آن روزها که همه دنیا در یکسو و ایران اسلامی در سوی دیگر ایستاده بود، تسلیم زورگویان غربی و شرقی و حامیان منطقه ای آنها نشدیم بنابراین نباید انتظار داشته باشید امروز که در اوج اقتدار هستیم به کسی باج بدهیم و در مقابل خواسته های غیرقانونی و زورگویانه آنان تسلیم شویم- "

ازجنبه دیگر،چنانچه از اهل فن بپرسید که گفتگوهای هسته ای چه حاصلی دارد؟ خواهند گفت مهم ترین آن : ارشاد هسته ای گام به گام 

البته برای بغداد دست آورد متفاوتی هم داشت 

حالا باید منتظر دست آوردهای مسکو بمانیم !!

[ ۱۳٩۱/۳/٩ ] [ ۱٢:۳٩ ‎ب.ظ ] [ محمدکاظم روحانی نژاد ] [ نظرات () ]

سلام .ازحماسه باید حماسی یعنی پرطنین ، آهنگین و محکم سخن گفت تا درجان مخاطب شور بیفکند و غرور بیافریند ولی درنگارش حماسه مقدمات وتشریفات بیشتری لازم است  نخست باید اندیشه واحساس را غسل داد تن پوشی به رسم احرام براندامشان پوشاند ، سپس قامت قلم را  افراشت  و به انگشتانی سپرد که رنج دلواپسی ها وسنگینی چشمان بی خواب و درد ساق های بریده و قلب های تیرخورده و پاره پاره را برشانه های خود همین تکیه گاه قلم ،حس کنند. شیره جان قلم را باید تطهیر وعطراندود کرد. به واژه های ستبر واسطوره ای لباسی به رنگ عروج پوشاند .سطور هم باید مثل صف مردانی باشد که درنیمه شب عملیات برای رفتن روی مین وگشودن گذرگاه تا بهشت به نوبت ایستاده اند ،برخی حروف باید رنگ اشک سرخ مادری به خود گیرند که برای بوسیدن گلوی فرزند شهیدش رگ ها را با دست کنارهم چید تا لب هایش روی آن جا بگیرند ،برخی حروف هم باید گونه خشک فرزند شهیدی را بنمایاند که اشک واندوه یتیمی لطافتش را شسته اند ،

در نوشتار حماسی باید نفس را مثل دید بان شب وهنگام عملیات شناسایی وشناکردن دراروند برای شناخت شمار وتوان دشمن حبس کرد ، اما ضربان قلب را مثل طبل جنگ با گام های قلم همراه نمود تا اگر پای واژه ای تیر خورد صدای دردش به گوش دشمن نرسد . ، برخی حروف عطر خاک شلمچه بدهند وبه شکل سنگ های دوکوه و ستبری مرصاد باشند. باید حواسمان باشد درنوشتارحماسی نفوذ نقطه ها و نشانه های آلوده به "من" درمرصوص غیرت مفاهیم شکاف وفاصله ایجاد نکند و معنایشان را به غنیمت نگیرد. بدانیم دریادمان حماسه همه جمله ها باید درحالت قنوت باشند و وقتی به نام شهید می رسند به رکوع درآیند و دربرابر هیبت حماسه آفرینان به خاک سجده  درافتند آنگاه می شود مفهوم این جمله را دراعماق جان دریافت و بر لوح دل نوشت . "خرمشهررا خدا آزاد کرد".


شهدای عزیز یادتان جاودان و نامتان همچنان پر آوازه باد


[ ۱۳٩۱/۳/٢ ] [ ۸:۱٠ ‎ق.ظ ] [ محمدکاظم روحانی نژاد ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

خبرنگار صداوسیما
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
امکانات وب

  • تک تاز بلاگ
  • آریس پیکس